0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 105 ยิ่งพิศวงเท่าไหร่ก็ยิ่งดี!

มวลสายตามองส่งหานอวี่จากไป หลิงหยางหยางยกมือสะบัดเบา ๆ พลังเสวียนสายหนึ่งพลันพุ่งวาบ ผีผู้ชายในกระจกอันตรธานหายไปในพริบตา ผิวหน้ากระจกกลับคืนสู่ความสงบราบเรียบ

“นี่ตีผีตายแล้วเหรอ” เสียงใคร่รู้เสียงหนึ่งดังแว่วมาจากฝูงชน “ดูง่ายดายจริง ๆ นะ สะบัดมือทีเดียวก็หายไปแล้ว”

หลิงหยางหยางหันศีรษะกลับไปมอง คนที่เอ่ยถามถอดหน้ากากออก ที่แท้ก็เป็นคนคุ้นเคยจริง ๆ——

คุณแม่ของซูอิ้งเสวี่ย คุณนายเถาอ้ายหลิง

วันนี้คุณแม่ซูสวมกี่เพ้าผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้ม ไหล่คลุมขนมิงก์ ลำคอคล้องไข่มุกเม็ดโตหลายสาย ดัดผมหยิกสั้นทั่วศีรษะ แต่งกายราวกับคุณนายเศรษฐีทางตะวันออกเฉียงเหนือยุคสาธารณรัฐ

บนใบหน้ายังคงหลงเหลือสีหน้าตื่นตระหนกที่เพิ่งผ่านพ้นไป ผสมปนเปกับความอยากรู้อยากเห็นจนอดรนทนไม่ไหว

“ไม่ได้ตีตายหรอกค่ะ” หลิงหยางหยางอธิบาย “ฉันแค่ผนึกเขากลับเข้าไปในกระจกชั่วคราว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พลังหยินของเขารั่วไหลออกไปทำร้ายผู้บริสุทธิ์ หากอยากสะสางให้เด็ดขาด ยังต้องหาฤกษ์ยามที่เหมาะสมเพื่อประกอบพิธีส่งดวงวิญญาณสู่สุคติ”