0097

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 กระจกกินคน

ภายในห้องจัดเลี้ยง แสงไฟสลัวราง บทเพลงวอลต์ซอันไพเราะพลิ้วไหวลอยล่องในมวลอากาศ

เหล่าแขกเหรื่อผู้สวมหน้ากากหลากรูปแบบต่างโอบกอดเต้นรำ ชายกระโปรงพลิ้วสะบัด เคล้าเสียงหัวเราะสดใสชื่นมื่น

ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่า บนฟลอร์เต้นรำมีเงาร่างสองสายอันตรธานหายไปอย่างเงียบเชียบ

และไม่มีใครสังเกตเห็นเช่นกันว่า กระจกหลิงฮวาทั้งสิบสองบานบนผนัง บานกระจกต่างส่องประกายแสงสีเขียวจางออกมาในชั่วขณะเดียวกัน

หลิงฉู่เอ๋อร์ยืนอยู่ตรงริมฟลอร์เต้นรำ พลางมองดูมืออันว่างเปล่าของตัวเองด้วยความตื่นตะลึง

เมื่อครู่นี้นางเห็นเงาร่างสูงโปร่งผึ่งผายสายหนึ่งเดินผ่านข้างกาย รูปร่างไหล่กว้างเอวสอบ ท่วงท่าการเดินที่ส่งแรงจากช่วงเอว ดูอย่างไรก็เหมือนฟู่เยี่ยนเฉินไม่มีผิด

นางกำผงสะกดวิญญาณในกระเป๋าไว้แน่น กำลังเตรียมจะอาศัยจังหวะชุลมุนซัดออกไป ทว่าจู่ ๆ แขนกลับถูกใครบางคนกระชากจับไว้จากทางด้านหลัง!

ทว่าใครจะล่วงรู้ ฟู่เยี่ยนเฉินไม่ได้ปรายตามองนางแม้แต่น้อย เขาก้าวตรงดิ่งไปยังเงาร่างสีขาวงาช้างสายหนึ่ง