เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 80 ยอมตายก็ไม่หย่า
ด้านนอกม่านแสง โจวจื่ออี้มองดูจนตาแดงก่ำ ตวาดด่าด้วยความโกรธแค้น “มึงยังกล้าพูดอีกเหรอว่าไอ้ระยำแซ่ซ่งนั่นบริสุทธิ์ นี่มันฝังทั้งเป็น นี่มันฆ่าคน”
เสิ่นม่านชิงจ้องมองภาพเหล่านั้นในม่านแสงอย่างเหม่อลอย ริมฝีปากของเธอสั่นระริก ผ่านไปครู่ใหญ่ กว่าจะเค้นคำพูดออกมาจากลำคอได้ประโยคหนึ่ง
“ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนี้ มันหน้าไม่อายเองที่มายั่วยวนตาแก่ซ่งของฉัน เรื่องพวกนี้... เรื่องพวกนี้เป็นของปลอมทั้งนั้น พวกแก...”
หลิงหยางหยางมองเธอ ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างเย็นชาไม่กี่คำ “ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา”
ปลายนิ้วของเธอควบแน่นแสงสลัว ปาดผ่านเบื้องหน้าของทุกคนแผ่วเบา
ราวกับหมอกบางสลายตัว โลกตรงหน้าในที่สุดก็เผยความอัปลักษณ์ที่แท้จริงออกมา
ทุกคนถึงได้มองเห็นชัดเจนว่า เด็กหลายสิบคนที่ห้อมล้อมอยู่ข้างกายฉวี่ชิงอินเหล่านั้น บ้างสวมชุดนักเรียนของโรงเรียนทดลองอวี้หมิง บ้างตัวเล็กกว่านั้น บนเสื้อผ้าพิมพ์ชื่อ “สถานสงเคราะห์ซิ่งฝู” เอาไว้
สายลมเย็นยะเยือกพัดผ่านห้องโถงทางเข้า เลิกชายเสื้อตัวโคร่งของเด็ก ๆ เหล่านั้นขึ้น