เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 เป็นอะไรไป คุณหนูใหญ่ของผม?
หลิงหยางหยางเดินลงบันไดมา ภาพเหตุการณ์ในห้องนั่งเล่นปรากฏสู่สายตาทั้งหมด
หลิงฉู่เอ๋อร์นั่งร้องไห้อยู่บนโซฟาจนน้ำตานองหน้า ไหล่บอบบางสั่นไหวเบา ๆ ทุกแรงสั่นสะท้านชวนให้คนเวทนาสงสารได้อย่างพอดิบพอดี
“พี่รอง พี่ก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีกเนี่ย” หลิงโม่ลูบแผ่นหลังของหลิงฉู่เอ๋อร์ บนใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
“ซูอิ้งเสวี่ยคนนั้น พี่ไม่ได้หมดใจไปนานแล้วเหรอ จะไปใส่ใจคนนอกจนทำให้ฉู่เอ๋อร์ร้องไห้ขนาดนี้ทำไมกัน”
ผู้อาวุโสหญิงตระกูลหลิงก็ขมวดคิ้วแน่น “ซูอิ้งเสวี่ยพูดอะไรกับแกงั้นเหรอ เด็กคนนั้นคราวก่อนมาที่บ้าน คำพูดคำจาก็แฝงหนามเหน็บแหนมไปหมด”
เจียงหมิงเยวี่ยเห็นหลิงหยางหยางเดินลงมา ก็รีบก้าวเข้าไปหาแล้วหยิบบัตรใบหนึ่งยื่นใส่มือเธอ
“หยางหยาง นี่คือบัตรสุพรีมของศูนย์การค้าเหิงอวี้ วันหลังค่อยให้เสี่ยวเหอพาไปเดินเลือกดูตามสบาย ชอบอะไรก็ซื้อได้เลยนะลูก”
หลิงหยางหยางนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือออกไปรับบัตรใบนั้นไว้