กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 คนเนรคุณ เลี้ยงไม่เชื่อง
“เป็นครอบครัวเดียวกันทั้งนั้น น้องไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก”
สิ้นคำพูดนี้ แขกเหรื่อโดยรอบต่างหันมามองหลิงหยางหยาง แม้แต่คนที่เตรียมจะขอตัวกลับก็ยังหยุดชะงักฝีเท้า
หลิงหว่านชิงยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เรื่องราวบางอย่างที่เคยเกิดขึ้นในอดีต ทำให้เธอไม่เคยรู้สึกชอบหลิงฉู่เอ๋อร์ขึ้นมาได้เลย
เธอรู้สึกว่าหยางหยางไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้เลย—
คนบางคนก็เป็นคนเนรคุณ เลี้ยงยังไงก็ไม่เชื่อง
ต่อให้ดีกับเธอมากแค่ไหน พอหันหลังให้ เธอก็พร้อมจะแว้งกัดกลับได้ทุกเมื่อ
ทว่าฟู่เยี่ยนเฉินกลับเลิกคิ้วขึ้น ในดวงตาดอกท้อพลันทอแววยิ้มจาง ๆ ออกมาเล็กน้อย