เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 69 ธาตุแท้ของนังดอกบัวขาว
“พี่สะใภ้ใหญ่?” หลิงเยี่ยนเบิกตากว้าง สีหน้าที่มองผู้มาเยือนแทบไม่ต่างจากเห็นผี
เจียงหมิงเยวี่ยสาวเท้าเร็วรี่ขึ้นไปต้อนรับ น้ำเสียงแฝงความไม่แน่ใจอยู่บ้าง “เธอคือ... อวิ๋นชูเหรอ?”
ผู้หญิงตรงหน้านี้กับลูกสะใภ้คนโตในความทรงจำที่มักจะก้มหน้าเล็กน้อยและพูดจาแผ่วเบานุ่มนวลช่างแตกต่างกันราวกับคนละคน
ไม่ใช่ว่าหน้าตาเปลี่ยนไป แต่เป็นกลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากกระดูกทั่วทั้งร่างต่างหากที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
สายตาของผู้อาวุโสหญิงตระกูลหลิงมองข้ามเก๋ออวิ๋นชูไปนานแล้ว และจับจ้องอยู่ที่เด็กสองคนที่หลบอยู่ด้านหลังเธอซ้ายคนขวาคน
เจ้าตัวเล็กทั้งสองหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู คิ้วตาและเครื่องหน้าคล้ายคลึงกับหลิงเฟิงถึงห้าหกส่วน!
ผู้อาวุโสหญิงตระกูลหลิงตื่นเต้นจนเสียงสั่นเครือ “สองคนนี้ก็คือเหลนตัวน้อยของฉันใช่ไหม? มาสิ เร็วเข้า เข้ามาให้คุณย่าทวดดูพวกเธอชัด ๆ หน่อย!”
แม้นายท่านผู้เฒ่าหลิงจะไม่แสดงความดีใจออกทางสีหน้าเหมือนภรรยา แต่มือที่ถือถ้วยชาอยู่ก็สั่นเทาขึ้นมาเล็กน้อย