เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 หลิงหยางหยาง ฉันจะฆ่าแก!
หลิงฉู่เอ๋อร์ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ปลายนิ้วกำชายกระโปรงไว้แน่น
เสียงผายลมเป็นชุดนั้นของฟู่ซีโจว ราวกับยังคงดังก้องวนเวียนอยู่ข้างหูเธอไม่หยุดในเวลานี้...
ชั่วชีวิตนี้เธอไม่เคยขายหน้าขนาดนี้มาก่อนเลย!
บนร่างสวมชุดดีไซน์อันประณีตงดงามไร้ที่ติของเฉินอวี้ บนข้อมือสวมกำไลหยกสีม่วงลาเวนเดอร์ที่ตระกูลฟู่ส่งมาก่อนหน้านี้ การขอแต่งงานที่เดิมทีควรจะทำให้ทุกคนอิจฉาจนตาร้อน บัดนี้กลับกลายเป็นเรื่องน่าขันอย่างสิ้นเชิง
เสียงหัวเราะเยาะคิกคักและการชี้ไม้ชี้มือของเหล่าแขกเหรื่อเปรียบเสมือนเข็มที่ทิ่มแทงจนเธอปวดร้าวไปทั้งตัว ขอบตาของเธอพลันแดงก่ำขึ้นมาในทันที
อย่างไรเสียคุณย่าก็ยังคงเอ็นดูสงสารเธอ จึงรีบกวักมือเรียก น้ำเสียงแฝงความจนใจอยู่บ้าง “ฉู่เอ๋อร์ มานั่งตรงนี้กับย่าสิ”
ถึงอย่างไรฉู่เอ๋อร์ก็เป็นคนที่นางเฝ้าดูเติบโตมากับตา ต่อให้บางครั้งจะมีความรักเกียรติรักหน้าหรือมีแผนการเล็ก ๆ น้อย ๆ ตามประสาเด็กผู้หญิง นั่นก็ไม่ได้นับว่าล้ำเส้นแต่อย่างใด
เพียงแต่เรื่องในวันนี้ ทั้งเธอและฟู่ซีโจว เด็กทั้งสองคนต่างก็ใจร้อนจนเกินไป