เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 56 เธอ怕守寡?
สองชั่วโมงก่อนหน้านี้
เสิ่นไต้ยังไม่ทันออกจากโรงแรมบ่อน้ำพุร้อน ก็พุ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำชั้นหนึ่ง
วินาทีที่สำรอกสิ่งปฏิกูลออกมา เธอเห็นมันอย่างชัดเจนเต็มสองตา—
ในกองสิ่งสกปรกเหนียวเหนอะหนะนั้น มีเส้นขนสีน้ำตาลเทาขดเป็นก้อนปะปนอยู่ ทั้งยังพันเกี่ยวกับเศษเส้นใยสีน้ำตาลคล้ำอีกสองสามเส้น ดูพิลึกพิลั่นและชวนสะอิดสะเอียนเป็นที่สุด
ทว่าหลังจากอาเจียนจนหมด เธอกลับรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายไปทั้งตัว เหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึมทั่วร่างอย่างผ่อนคลาย
เธอถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า เหตุใดก่อนจากไปหลิงหยางหยางถึงบอกกับเธอว่า “กลับไปแล้วอาบน้ำให้สบายตัวนะคะ ต่อให้อาเจียนออกมาก็ไม่เป็นไร”
ที่แท้อาจารย์หลิงก็รู้ล่วงหน้านานแล้วว่าเธอจะต้องอาเจียน และรู้ว่าเมื่ออาเจียนออกมาแล้วเธอก็จะหายดี
เธอตัดสินใจเด็ดขาดว่า กลับไปจะต้มน้ำใบส้มโอสักหม้อเพื่อแช่น้ำ ปัดเป่าเอาเสนียดจัญไรทั่วทั้งร่างนี้ออกไปให้หมดสิ้น