เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51 หยดลงบนแผงอกที่กล้ามเนื้อเรียงตัวเด่นชัด
“เมื่อกี้คุณคุยอะไรกับหยางจื่อฉิง เธอถึงยอมไปแต่โดยดีแบบนั้น” หลิงหยางหยางถาม
ฟู่เยี่ยนเฉินจิบอเมริกาโนไปหนึ่งอึก ไม่ได้พูดอะไร
เจียงฉือผู้ช่วยพิเศษที่อยู่ด้านข้างติดตามฟู่เยี่ยนเฉินมาหลายปี ย่อมเชี่ยวชาญการสังเกตสีหน้าและท่าทีที่สุด
เมื่อเห็นท่านสามไม่ส่งเสียง ทว่าสีหน้าตรงหัวคิ้วและแววตากลับราบเรียบ ไม่มีท่าทีคัดค้านแม้แต่น้อย เขาจึงดันแว่นกรอบเงินบนสันจมูกขึ้น กระแอมกระแอมไอเบา ๆ พลางกล่าวว่า
“ท่านสามบอกว่า ‘ถอยห่างออกไปหน่อย บนตัวเธอมีกลิ่นอะไรกัน’”
เจียงฉือเลียนแบบได้เหมือนจริงอย่างยิ่ง แม้กระทั่งสีหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ตอนที่ฟู่เยี่ยนเฉินพูดประโยคนี้อย่างการขมวดคิ้วเล็กน้อยและเบะจมูกนิด ๆ เขาก็ยังเลียนแบบได้ถึงเจ็ดแปดส่วน
พูดจบเขายังถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ ราวกับกลัวว่าจะติดกลิ่นนั้นมาด้วยเช่นกัน
หลิงหยางหยางหลุดหัวเราะพรืดออกมา ดวงตาหยีโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวสองเสี้ยว “สมกับเป็นคุณจริง ๆ เลยนะ ท่านสาม”