0044

⬢⬢⬢

ตอนที่ 44 หน้าขาวซีดขนาดใหญ่

ในเวลานั้นเอง หลิงอวิ๋นตู้ก็ค่อย ๆ ก้าวลงมาจากบันได

วันนี้สีหน้าของเขาดูดีขึ้นมาก เพียงแต่นาน ๆ ครั้งจะนวดขมับเบา ๆ

นายท่านผู้เฒ่าหลิงนั่งอยู่บนโซฟา ครั้นเห็นท่าทางที่ยังพอดูมีชีวิตชีวาของบุตรชายคนโต โทสะที่อัดอั้นมาตลอดทั้งวันทั้งคืนก็พลอยคลายลงไปบ้าง

“ขอโทษก็ส่วนขอโทษ อย่าเพิ่งไปบีบคั้นให้เด็กกลับบ้านตั้งแต่แรกเห็นหน้า

เธอมีความคิดของเธอ อยู่ที่บ้านก็ต้องทนน้อยเนื้อต่ำใจ แกคุยกับเธอดี ๆ ห้ามวางท่าเป็นพ่อเด็ดขาด”

ชายชราวางถ้วยชาลงบนโต๊ะ น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว ทว่าทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นเปี่ยมน้ำหนัก

หลิงอวิ๋นตู้พยักหน้า น้ำเสียงสุขุม “ผมรู้ขอบเขตดีครับ พ่อวางใจเถอะ ครั้งนี้ที่ผมไป ก็เพื่อขอโทษหยางหยางจากใจจริง จะไม่บีบคั้นเธอเด็ดขาด”

หลังจากได้สติเต็มที่เมื่อกลางดึกเมื่อคืน เขาก็ไม่มีความง่วงหลงเหลือ จึงอ้างว่าจะสะสางงานแล้วเข้าไปในห้องหนังสือ