กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 ใบหูแดงก่ำจนแทบมีเลือดหยด
ขณะกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น หลิงเซียวก็ค่อย ๆ ก้าวลงมาจากชั้นบน
แผ่นหลังของเด็กหนุ่มเหยียดตรง ทว่าฝีเท้ากลับซวนเซไร้เรี่ยวแรง ราวกับกำลังเหยียบอยู่บนปุยฝ้าย
สายตาของหลิงหยางหยางชะงักหยุดอยู่ที่ระหว่างคิ้วของเขาเล็กน้อย
จุดหว่างคิ้วดำคล้ำ กลางคิ้วเจือสีเทาหม่น เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าพลังชีวิตถูกสูบออกไปเป็นจำนวนมาก
เธอมองสลับไปมาระหว่างหลิงฉู่เอ๋อร์กับหลิงเซียวอย่างครุ่นคิด
มิน่าล่ะ
ที่แท้หลิงฉู่เอ๋อร์ก็ยืมพลังชีวิตประจำชะตามาจากตัวหลิงเซียว ใช้ปราณโลหิตของผู้อื่นมาบำรุงหล่อเลี้ยงร่างกายตนเอง
นี่คือการมองหลิงเซียวเป็น “ตัวยานำฤทธิ์” ชัด ๆ