เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 จะขอบคุณ ก็ขอบคุณหลิงหยางหยางเถอะ!
กู้หวยจิ่นใจลอยอยู่บ้าง ความคิดยังคงจมจ่อมอยู่กับการสนทนาเมื่อครู่อย่างเห็นได้ชัด
เขาฝืนดึงสติกลับมา น้ำเสียงอ่อนโยนทว่าห่างเหิน “ขอโทษด้วยครับ ผลงานเหล่านั้นเตรียมไว้สำหรับงานนิทรรศการภาพวาดในอีกสามวันข้างหน้า ยังไม่เปิดขายล่วงหน้า
หากคุณหนูหลิงชอบ รอมาซื้อในวันเปิดงานก็ยังไม่สายครับ”
ผู้จัดการที่อยู่ด้านข้างร้อนใจจนทนไม่ไหว ขยิบตาเป็นสัญญาณให้กู้หวยจิ่นอย่างบ้าคลั่ง หางตาแทบจะกระตุกอยู่รอมร่อ
แต่กู้หวยจิ่นมีแต่เรื่องของจ้าวอวี่เหมิงอยู่เต็มหัวใจ จึงไม่ทันสังเกตเห็นคำใบ้ของเขาแม้แต่น้อย
แววตาของหลิงฉู่เอ๋อร์ฉายแววไม่พอใจวูบหนึ่ง ทว่าก็ซ่อนมันไว้ได้อย่างรวดเร็ว เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล
“ก่อนออกจากบ้าน คุณย่าได้ยินว่าจะได้ซื้อผลงานจริงของปรมาจารย์กู้ก็ดีใจมาก ยังนึกว่าวันนี้จะได้นำภาพวาดกลับบ้านเสียอีก…
ต้องโทษฉันเองค่ะ ควรจะทำการบ้านมาก่อนล่วงหน้า ทำให้คุณกู้ต้องลำบากใจแล้ว”