เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 23 ถ้าฉันเป็นสายเลือดแท้ ๆ เหมือนกันล่ะ?
สิ้นเสียง หลิงหยางหยางก็กอดชุดกระโปรงแล้วหันหลังเดินตรงขึ้นชั้นบนทันที
จูสั่วอวี้สูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ หันขวับไปมองหลิงอวิ๋นตู้ทันที “พี่ใหญ่ พี่ฟังดูสิ เด็กคนนี้หมายความว่ายังไง เธอจะสาปแช่งทำคุณไสยเอาคืนฉันเหรอ”
หลิงอวิ๋นตู้ยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้าน “หยางหยางยังเป็นเด็ก น้องสะใภ้ เธออย่าถือสาเลย”
“ยังเป็นเด็ก” คำพูดประโยคนี้ เมื่อไม่นานมานี้จูสั่วอวี้เคยพูดออกมาด้วยตัวเองเพื่อปกป้องหลิงเซียว
จูสั่วอวี้ถึงกับพูดไม่ออก ในที่สุดเธอก็รู้แล้วว่าความเจ้าคิดเจ้าแค้นของหลิงหยางหยางได้มาจากใคร!
หลิงเฉิงเจ๋อกระแอมเบา ๆ พยักหน้าให้คุณย่าและหลิงอวิ๋นตู้เล็กน้อย “ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้เยว่เอ๋อร์ยังต้องไปเรียน พวกเราขอตัวกลับก่อน
พี่ใหญ่ พี่สะใภ้ แม่ ทุกคนก็รีบพักผ่อนเถอะครับ”
พูดจบ ครอบครัวสามคนก็ลุกขึ้นเดินออกจากคฤหาสน์หลัก