เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 13 ปรมาจารย์หลิงช่วยชีวิตฉันด้วย!
“เป็นไปได้อย่างไร... อยู่ดี ๆ ทำไมถึงได้กะทันหันขนาดนี้ล่ะ” เจียงหมิงเยวี่ยพึมพำ ปลายนิ้วสั่นเทาไม่หยุด
อาเจินก้าวขึ้นหน้าไปกระชากเปิดประตูตู้เสื้อผ้า ภายในตู้เสื้อผ้าว่างเปล่า มีเพียงชุดกระโปรง “จิ่นเซ่อ” สองตัวนั้นแขวนอยู่อย่างโดดเดี่ยว
อาเจินเอ่ยรำพึงออกมาอย่างเปิดเผย “คุณหนูใหญ่ประชดหนีไป แต่กลับทิ้งเสื้อผ้าเอาไว้เสียอย่างนั้น”
สายตาของหลิงฉู่เอ๋อร์กวาดมองชุดกระโปรงสองตัวนั้น ขนตาสั่นไหวเบา ๆ แววตาพาดผ่านบางสิ่งอย่างรวดเร็ว
หลิงอวิ๋นตู้ขมวดคิ้วแน่น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ตอนหยางหยางมา เอาสัมภาระอะไรติดตัวมาบ้าง”
เจียงหมิงเยวี่ยชะงักไป เพิ่งจะนึกย้อนความหลังขึ้นมาได้ในภายหลัง
วันที่หยางหยางกลับมาบ้าน นางพกเพียงกระเป๋าสะพายข้างใบเล็กมอซอหนึ่งใบ และกระเป๋าเป้สะพายหลังสีดำอีกหนึ่งใบเท่านั้น
ทว่าในยามนี้ กระเป๋าเป้สะพายหลังกลับไร้ร่องรอยไปนานแล้ว