เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 มีคุณสมบัติพอจะเป็นคุณนายฟู่ของคุณหรือยัง?
ภายในห้องโดยสารที่ปิดมิดชิดของรถหรู แสงไฟสีนวลตาอันอบอุ่นภายในรถสาดส่องลงมา
“คุณปู่ครับ อย่าเพิ่งรีบโมโหเลย
เรื่องในวันนี้ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากช่วย แต่เป็นหลานชายคนโตของคุณปู่ที่ป่าวประกาศกร้าวเองว่า ต่อให้ตายก็ไม่มีทางแต่งกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิง”
ปลายสายโทรศัพท์มีเสียงตวาดลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยวดังแว่วมา
ฟู่เยี่ยนเฉินเลื่อนโทรศัพท์ออกห่างไปเล็กน้อย พลางเอ่ยสำทับราดน้ำมันบนกองไฟไปอีกหนึ่งประโยค “ตอนนี้เหรอครับ ตอนนี้เขาก็ยังเกาะติดอยู่ข้างกายบุตรสาวบุญธรรมคนนั้นนั่นแหละ”
เมื่อวางสายโทรศัพท์ ฟู่เยี่ยนเฉินก็เอนกายพิงเบาะหลังอย่างเกียจคร้าน นิ้วมือเรียวยาวได้รูปหมุนคลึงลูกแก้วกลมขนาดเท่าผลองุ่นลูกหนึ่งเล่นอย่างไม่ใส่ใจ
เม็ดลูกแก้วนั้นเนียนละเอียดประหนึ่งกระดูก หากแต่กลับแทรกซึมด้วยสีแดงเข้มดั่งโลหิต ภายใต้การขับเน้นจากข้อนิ้วสีขาวซีดของเขา มันจึงดูมืดทึบและพิลึกพิลั่นชวนพิศวง
หากหลิงหยางหยางได้มาเห็นภาพเหตุการณ์นี้กับตาตัวเอง นางไม่มีทางปล่อยฟู่เยี่ยนเฉินไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน