0008

⬢⬢⬢

ตอนที่ 8 ขึ้นมา พี่จะพาเธอบินเอง!

ลมหายใจอุ่นร้อนปัดผ่านใบหู หลิงหยางหยางรู้สึกคันยิบ ๆ จึงเอี้ยวตัวหลบไปตามสัญชาตญาณ

เธอกำลังจะเอ่ยปากโต้กลับ ทว่านอกประตูห้องรับแขกกลับพลันมีเสียงฝีเท้ากระชั้นถี่และตื่นตระหนกดังแว่วเข้ามา

“ป้าสะใภ้ ป้าสะใภ้คะ!” เสียงหนึ่งที่เจือสะอื้นดังมาจากนอกประตู!

ตามติดด้วยร่างร่างหนึ่งที่ซวนเซถลาเข้ามาในห้องรับแขก

เด็กสาวมีรูปร่างผอมบาง มัดผมหางม้าต่ำ สวมแว่นตากรอบเงินเส้นเรียวบาง ดวงตาหลังเลนส์แว่นทั้งแดงทั้งบวมเป่ง

เธอสวมเสื้อแขนสั้นสีขาว กางเกงยีนส์เปรอะเปื้อนคราบสกปรกสีแดงคล้ำเป็นปื้นใหญ่

มันคือเลือด

ทั้งตัวดูสะบักสะบอมสุดขีด ราวกับเพิ่งหนีตายออกมาจากสถานที่เกิดภัยพิบัติสักแห่ง