0006

⬢⬢⬢

ตอนที่ 6 ฉันก็อยากแต่งเข้าตระกูลฟู่เหมือนกัน

เจียงหมิงเยวี่ยมองหลิงฉู่เอ๋อร์ที่ว่าง่ายและเชื่อฟังตรงหน้า ในใจพลันอ่อนยวบลงหลายส่วน นางพยักหน้า “ก็ดีเหมือนกัน”

ฉู่เอ๋อร์ทุ่มเงินก้อนโตเพื่อกราบคารวะปรมาจารย์ศิลปะชาระดับแนวหน้าของเมืองหลวงเป็นอาจารย์ ตั้งใจศึกษาเล่าเรียนอยู่นานถึงสามปีเต็ม ยามปกติในแวดวงสตรีชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหลวง ฝีมือของเธอก็ขึ้นชื่อลือชาเป็นเลิศ

ฟู่ซีโจวที่อยู่ด้านข้างคิ้วตาพาดเฉียงขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความโอ้อวด “ชาที่ฉู่เอ๋อร์ชง แม้แต่คุณปู่ยังเอ่ยปากชมไม่หยุด อาสาม วันนี้ท่านมีลาภปากแล้วจริง ๆ ครับ”

ใครจะคาดคิดว่าฟู่เยี่ยนเฉินที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งประธานกลับพลันช้อนสายตาขึ้น แววตาจับจ้องตรงไปยังร่างของหลิงหยางหยาง น้ำเสียงทุ้มต่ำไพเราะน่าฟัง

“ได้ยินว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิงเพิ่งกลับมาจากภูเขาชุ่ยเวย กลิ่นอายความงามสง่าแห่งขุนเขาและพงไพรเต็มเปี่ยม ไม่ทราบว่าจะพอมีวาสนา ได้ลองลิ้มชิมรสชาที่คุณหนูหลิงลงมือชงด้วยตนเองหรือไม่”

ภายในห้องรับแขกเงียบสงัดลงชั่วขณะ

สายตาของทุกคนต่างพร้อมใจกันจับจ้องมาที่หลิงหยางหยาง มีทั้งความอยากรู้อยากเห็น มีทั้งการเยาะเย้ยถากถาง และยิ่งมีสายตาที่รอซ้ำเติมด้วยความสะใจ

ขนตาของหลิงฉู่เอ๋อร์สั่นไหวเล็กน้อย เธอหลุบตาลง บดบังความดูแคลนที่วูบผ่านใต้ดวงตา