กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 183 อย่าเอาฉันไปรวมเป็นพวกจำพวกญี่ปุ่น
“จริงด้วย ฉันเพิ่งตื่นพอดี มองปราดไปที่ผืนทรายเรียบกริบกลับพบว่า... หัวคนหายไปสองหัว”
เสียงของลู่สิงโจวด้านหลังค่อย ๆ แผ่วลง
เพราะซ่งหมิงเฉาเริ่มวิ่งตะบึงไปแล้ว
ไม่นานนักเธอก็วิ่งมาถึงจุดที่ย่างหอยเม่นเมื่อตอนกลางวัน เธอขุดคุ้ยลงไปในทรายเพื่อหาของกินดึกที่แอบซ่อนไว้ — น้ำแร่และขนมปังอัดแท่งที่เฉวียนเหย่ให้เธอตอนกลางวัน
จากนั้นก็เริ่มกิน
กินไปถอนหายใจไป
เจ้าหนูเสี่ยวเฉวียนในโลกความจริงยังบอกว่าจะเลี้ยงข้าวเธออยู่เลย น่าเสียดายที่ไม่ได้กิน
เมื่อกินอิ่มหนำสำราญแล้ว ซ่งหมิงเฉาก็แกล้งทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ลุกขึ้นเดินกลับทางเดิม