กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 นี่คือไอดอลของฉันเหรอ น่าอายชะมัด
ซ่งหมิงเฉาลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ
ในป่าหลังผ่านคืนฝนตกช่วงกลางฤดูร้อน หิ่งห้อยที่เคยหลบฝนอยู่ใต้ใบไม้ต่างบินออกมากันให้ควั่ก เพียงชั่วครู่เดียว ป่าผืนนี้ก็สว่างไสวไปด้วยแสงเรืองรอง
หลังฝนหยุด เมฆดำก็จางหายไป เหนือผืนป่าปรากฏดวงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายเจิดจ้า ราวกับแข่งกันขับเน้นความงดงามกับเหล่าหิ่งห้อยที่บินว่อน จนชั่วขณะหนึ่งก็แยกไม่ออกว่าสิ่งใดกันแน่ที่ส่องแสงโดดเด่นมากกว่ากัน
งามจริง ๆ
ซ่งหมิงเฉาเบิกตากว้างจ้องมองอย่างตั้งใจ
“อาจารย์ซ่ง”
มือของเฉวียนเหย่ค่อย ๆ รัดแน่นขึ้นขณะโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
“นี่คือเทศกาลหิ่งห้อยที่ผมติดค้างคุณไว้”
“งั้นพวกเราก็น่าจะรู้จักกันมานานแล้วสินะ”