กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ถือว่าแกมีความกตัญญู
เนื่องจากตื่นเต้นเกินไป ในช่วงครึ่งหลังของการเก็บหนาม อวี๋หวานโหรวก็ไม่รู้สึกเจ็บอีกต่อไปแล้ว
“เรียบร้อยแล้วค่ะ อาจารย์อวี๋”
หลังจากเผยอวี้เก็บเสร็จ เห็นเลือดที่ซึมออกมาบนลำคอของเธอ เขาก็ยื่นมือไปเช็ดให้เธอโดยไม่รู้ตัว
วินาทีที่มือของเขาสัมผัสตัวอวี๋หวานโหรว ระบบก็อ่านใจเขาได้
‘เลือดสวยจัง น่าเสียดายที่น้อยไปหน่อย’
‘ถ้ากรีดผิวเนื้อให้เห็นเส้นเลือดได้คงจะดี’
‘บนลำคอขาวเนียนมีเลือดสดสีแดงฉานประดับอยู่ คงจะดูสวยมากแน่ ๆ’
‘อวี๋หวานโหรวขี้ขลาดขนาดนี้ ไม่รู้ว่าถ้าเห็นฉันถือมีดกรีดลำคอเธอ เธอจะดิ้นรนยังไงบ้าง’
‘แล้วก็ซ่งหมิงเฉาอีกคน’