กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 เสียงดังสักพักเดี๋ยวก็เงียบ
อู๋เซี่ยวแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง
“ความสัมพันธ์อ้อมโลกอะไรแบบนี้ มันจะไปได้ผลได้ยังไงกัน”
วินาทีต่อมา คุณลุงก็ร้องอ้อออกมาคำยาว ๆ “ลูกสาวของบ้านซ่งเหล่าซานใช่ไหมล่ะ!”
“ใช่ค่ะ ๆ!” ซ่งหมิงเฉารีบพยักหน้า “ฉันไม่ได้กลับมานานแล้วเลยลืมไปว่าบ้านท่านลุงหม่าอยู่ที่ไหน ฉันอยากไปเยี่ยมท่านหน่อย คุณลุงพอจะทราบไหมคะว่าบ้านเขาไปทางไหน”
“ตาเฒ่าม้าเหรอ เดินตรงไปทางทิศใต้ก็ถึงแล้ว โอ๊ย ไม่ได้เจอกันหลายปีจนจำแทบไม่ได้เลยนะ!”
ทั้งสองคนทักทายกันพักหนึ่ง จากนั้นซ่งหมิงเฉาก็เดินจากไปโดยหันกลับมามองเป็นระยะ ส่วนท่านลุงหม่าก็ปิดประตูบ้านด้วยความอาลัยอาวรณ์
[พี่ซ่ง คุณมีนิสัยแบบนี้ ต่อให้ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่มีวันเสียเปรียบหรอก]