กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ไม่ล่ะ เงินของฉันยังมีประโยชน์กว่า
ซ่งหมิงเฉาถูกผู้ช่วยของฟู่เฉินพามาที่ห้องรับรองแห่งหนึ่ง จากนั้นเขาก็เดินออกไป
ห้องนี้มีทิวทัศน์ที่ดีเยี่ยม การตกแต่งแบบเรียบง่าย บนผนังยังมีภาพวาดที่ดูเรียบง่ายและมีความเป็นนามธรรมแขวนอยู่สองสามภาพ
ที่สำคัญที่สุดคือบนโต๊ะมีของกินวางอยู่มากมายก่ายกอง
ซ่งหมิงเฉาดีใจ เริ่มกินอย่างเอร็ดอร่อย
ในขณะที่ห่อมันฝรั่งทอดห่อที่สามกำลังจะหมดลง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังแทรกเข้ามาอย่างกะทันหัน
“ท่านประธานฟู่”
“อวี๋หวานโหรว”
โอ้ โฮ นี่คือฟู่เฉินในนิยายต้นฉบับสินะ
“รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงเรียกเธอมา” เสียงของฟู่เฉินเต็มไปด้วยแรงกดดัน