กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 757 หลบเสี่ยวหยวนหยวนเพื่อแสดงความรู้สึกที่แนบเนียนแต่เร่าร้อนที่สุด
“ไม่… ไม่มี ฉันจะไปคาดหวังอะไร รีบไปทำอาหารเช้าเถอะ” ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแสงไฟกับช่อดอกไม้ หรือเพราะวันนี้เสียงของใครบางคนหวานเลี่ยนเป็นพิเศษ จู่ ๆ เส้าหลิงหยวนก็รู้สึกไม่เป็นตัวเอง เธอผลักเจี่ยงกวงเหลียงแล้วจะเดินเข้าครัว