กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 212 ภูเขาอสูรของเรา... จะกลายเป็นแบบไหนกันนะ (สะอื้น)
“อา ขอโทษทีขอโทษที” เจียจีรีบพนมมือเข้าหากันทันทีพร้อมกล่าวขอโทษ “พอดีเผลอเล่นแรงไปหน่อย”
*ถ้ารู้ว่าตอนไร้สติฉันจะทำเรื่องแบบนี้...*
อย่างไรก็ตาม หลังจากการขอโทษอย่างจริงใจผ่านไปไม่ถึงสองวินาที เจียจีก็เผยความหน้าด้านที่หนายิ่งกว่ากำแพงเมืองออกมาทันที
เขาประกาศแยกตัวอย่างศักดิ์สิทธิ์ “ไม่สิ ในเมื่อตอนนั้นฉันไม่มีสติ นั่นก็ไม่ใช่ฉันสิ ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือของก้อนหินไร้สติล้วน ๆ เลย (มั่นใจ)”
แต่ทว่า เท็งงุทั้งสามตัวที่มีขนาดแตกต่างกันที่อยู่ตรงหน้าเขากลับไม่ได้พูดอะไรกับข้ออ้างของเขาเลย
อย่างไรเสียพวกเธอต่างก็เป็นบุคคลสำคัญที่มีหน้ามีตาในโลกของอสูร อยู่ดี ๆ