เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 608 เจียจี เมื่อไหร่นายจะเป็นที่หนึ่งในใต้หล้าสักทีล่ะ?
“ทำให้ผู้คนบนโลกนี้รวมใจเป็นหนึ่งเดียวงั้นเหรอ? แบบนั้นมันก็เท่ากับการยึดครองโลกไม่ใช่หรือไง?”
เมื่อก่อน อาซวีเคยได้ยินกู่เฉวียนพูดถึงแนวคิดที่เป็นจริงแบบนี้ตอนที่คุยกันเล่น ๆ
“แล้วความเหลื่อมล้ำทางความยากดีมีจนของดินแดนล่ะ? ความแตกต่างระหว่างบุคคลล่ะ? ความขัดแย้งระหว่างชนชาติล่ะ? ความขัดแย้งในการแลกเปลี่ยนสินค้าล่ะ?
การที่ความขัดแย้งบนโลกไม่มีวันหายไป มันก็มีเหตุผลที่สมควรของมันอยู่นะ”
แม้อาซวีจะขลุกอยู่กับเหลียงกงชุนรื่อจอมหลุดโลกมานานขนาดนี้ แต่เขากลับคิดว่าตัวเองเป็นคนมีสามัญสำนึกคนหนึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ
“เพราะงั้น... วันที่มนุษย์จะเข้าใจซึ่งกันและกัน มันจะไม่มีวันมาถึงเลยงั้นเหรอ?”
“ต้องมาถึงแน่นอน”
ในตอนนั้นเอง ฉางเหมินโหย่วซีก็หยุดพลิกหนังสือที่กำลังอ่านอยู่ แล้วเอ่ยปากอย่างเรียบเฉย
“...”