เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 553 อาเคมิ โฮมุระผู้มักอยู่ในสนามรบ
วันนั้น ท้องฟ้าเหนือเมืองมิตากิฮาระมีฝนตกลงมา
ท้องฟ้าที่กลายเป็นสีเทาหม่น ราวกับกำลังสะท้อนให้เห็นถึงสภาพจิตใจของใครบางคน
สายฝนที่เทกระหน่ำลงมาเย็นเยียบราวกับจะช่วงชิงความอบอุ่นไป ผู้คนพากันกางร่มหลากสีสันเพื่อหนีจากความหนาวเหน็บนั้น...
เพื่อมุ่งหน้าไปยังที่ทำงานหรือโรงเรียนของตน ทำให้บนพื้นถนนที่เปียกแฉะมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นเท่ากับจำนวนของร่ม
ท่ามกลางคลื่นฝูงชนนั้น มีเด็กสาวคนหนึ่งกำลังแบกรับความหนาวเหน็บนั้นอยู่เพียงลำพัง
บางทีอาจเป็นเพราะตากฝนมาเป็นเวลานาน ผมยาวตรงสีดำขลับของเธอจึงเปียกชุ่ม สวมชุดนักเรียนที่เปียกปอน...
เดินโซเซไปมา เด็กสาวก้มหน้าลง แผ่กลิ่นอายราวกับวิญญาณคนตาย วิญญาณเร่ร่อน หรือซากศพเดินได้
“ล้มเหลว ล้มเหลว ล้มเหลว ครั้งนี้ก็ยังล้มเหลวอีกแล้ว”
ผู้คนมองดูเด็กสาวคนนั้นด้วยสีหน้าเป็นกังวลเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เข้าไปทักทาย ทำเพียงแค่เดินผ่านเธอไป