ตอนที่ 409 บางครั้งการพนมมือก็ไม่ใช่การขอร้อง แต่เป็น...

ตอนที่ 409 บางครั้งการพนมมือก็ไม่ใช่การขอร้อง แต่เป็น...

เบื้องหน้าเทพมังกร ชายผู้โกรธเกรี้ยวเพราะ ‘คำต้องห้าม’ ที่อีกฝ่ายพูดออกมา กลับสงบลงอย่างน่าประหลาด

สงบนิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ลอยตัวอยู่กลางอากาศ ราวกับสระน้ำลึกที่ไร้ซึ่งระลอกคลื่นใด ๆ

แผงอกที่กำยำกระเพื่อมขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ รอยแผลเป็นเจ็ดจุดที่ส่องประกายดั่งแสงดาวประทับอยู่บนนั้น สองมือพนมเข้าหากันที่หน้าอก

และด้วยการกระทำของเจียจี ร่างกายของเทพมังกรก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกหนาวเหน็บตามสัญชาตญาณอันเกิดจากวิกฤตที่เข้มข้นในทันที

“กลัว? หวาดกลัวงั้นหรือ?”

เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งความดุร้ายที่พุ่งเข้าปะทะหน้าจนแทบจะหายใจไม่ออก

มันไม่เข้าใจเลยว่า ความรู้สึกเช่นนี้จะเกิดขึ้นกับตัวตนที่เป็นถึงเทพมังกรสูงสุดอย่างมันได้อย่างไร?