ตอนที่ 395 บันทึกประสบการณ์ของเด็กสาวผู้ผิดปกติ

ตอนที่ 395 บันทึกประสบการณ์ของเด็กสาวผู้ผิดปกติ

ท้องฟ้าสีครามมีเมฆสีขาวลอยล่อง แสงแดดอันสดใสค่อย ๆ ย้อมหมู่เมฆให้กลายเป็นโครงร่างสีทองจาง ๆ

ภายใต้ท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต คือยอดเขาอันสูงตระหง่านและงดงามตระการตา เป็นภาพที่งดงามเกินกว่าจะบรรยาย

ท้องฟ้าโปร่ง เมฆบางตา

ด้านข้างภูเขาอสูร มีหน้าผาที่มีความลาดชันสูงมาก แต่กลับไม่มีน้ำตก ถูกเรียกว่า “ผาสวรรค์เร้นลับ” ซึ่งเป็นตัวแบ่งเขตแดนระหว่างป่ากับยอดเขา

ลักษณะเด่นของมันคือหินสีดำที่ราบเรียบและแข็งแกร่ง เหมาะที่จะใช้เป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงอย่างยิ่ง

“หลิน ควรจะบอกว่าไม่ได้เจอกันนานใช่ไหม... น่าจะสัก 300 ปีได้?”