เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 382 ทุกสิ่งในวันนั้น ขอฝากด้วยนะ
สีหน้าของทาคามิยะ มิเอะดูยากจะบรรยาย ใบหน้าของเธอซีดเซียวอย่างคนสุขภาพไม่ดี
เธอยืนนิ่งงันอยู่กับที่ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
นีอากับคุรุมิก็มีสภาพไม่ต่างกัน พวกเธอรู้สึกแปลกประหลาดราวกับได้เห็นเบจิต้ายืนอยู่ตรงหน้า
ไม่ใช่สิ การพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้มันเข้ากับหน้าตาของนายตรงไหน?
ป่าเถื่อน ปากแข็ง ปากเสีย เข้าสังคมไม่เป็น คิดว่าตัวเองเหนือกว่าคนอื่น เธอคืออาสึกะ ( ) งั้นเหรอ
ที่แท้ก็เป็นเจ้าชายแห่งดาวไซย่านี่เอง (√)
“นายไม่เห็นต้องโกหกฉันเลย”
ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยทาคามิยะ มิเอะก็มั่นใจในเรื่องหนึ่ง นั่นคืออีกฝ่ายมีพลังมากพอที่จะเอาชนะเธอได้ในโลกข้างเคียง
ต่อให้เธอจะไม่ได้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด แต่ความแข็งแกร่งของอีกฝ่ายก็เป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้อยู่ดี