กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 342 ไปพูดกับหมัดเทพเป่ยโต่วของฉันเถอะ!
“ครืนนนน!!!!!!!!”
ราวกับค้อนเหล็กที่ทุบลงบนทั่งตีเหล็ก
เสียงหึ่ง ๆ ราวกับฟ้าร้องดังสนั่นลั่นฟ้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน
สายลมคลั่งอันน่าสะพรึงกลัวพัดผ่านสถานที่จัดประลองยุทธ์มืด นั่นคือสายลมกระโชกแรงที่พัดจนต้นไม้หักโค่นได้โดยตรง
ทำให้อสูรบนอัฒจันทร์ที่ยังไม่ถึงระดับซีพากันกรีดร้องและถูกพัดปลิวไป ฝุ่นควันและเศษหินที่ลอยคลุ้งอยู่ทั่วสนามถูกพัดกระจายออกไปจนหมด
ไม่ใช่แค่อัฒจันทร์ แต่เกาะทั้งเกาะถึงกับทรุดตัวลง สั่นสะเทือนราวกับจะพังทลาย คลื่นยักษ์ซัดสาดรอบเกาะ พุ่งทะยานไปทุกทิศทุกทาง