กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 338 ถ้าไม่ดีใจก็ถือเป็นพรสวรรค์
“สู้เขานะ พี่ชายผมทรงปอมปาดัวร์!”
เด็กสาวผมดำที่มีนัยน์ตาสีทองทอประกาย สวมเสื้อไหมพรมสีเหลืองอ่อน
เมื่อเห็นซานะกดข่มคู่ต่อสู้ไว้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอก็อดไม่ได้ที่จะชูหมัดส่งเสียงเชียร์อย่างตื่นเต้นอยู่บนที่นั่งวีไอพี
ราวกับว่าคนที่กำลังต่อสู้อยู่ข้างล่างนั้นคือตัวเธอเอง
“พี่ชายอะไรกัน ถึงหน้าตาจะดูแก่ไปหน่อย แต่หมอนั่นก็ยังเป็นนักเรียนมัธยมต้นอยู่นะ... ถ้านับกันจริง ๆ อายุเธอต่างหากที่น่าจะมากกว่า”
เจียจีลูบคางพลางเป็นตัวแทนประท้วงโยสึยะ มิโกะแทนคุวาบาระ คาซึมะที่ตอนนี้ไม่สามารถส่งเสียงได้
ดูเหมือนว่าหลังจากได้เห็นภูตผีปีศาจมามากเกินไป มิโกะก็แยกแยะเพศและวัยของคนไม่ออกเสียแล้ว