กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 176 ถ้างั้นก็มอบชีวิตของพวกนายให้ฉันจัดการเถอะ
หลังจากต้องแยกจากกันไปอย่างยาวนาน ประโยคแรกที่บุตรชายคนโตแห่งเป่ยโต่วเอ่ยทักทายน้องสามของเขาคือ...
“ดูเหมือนว่านายจะเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควรให้ลาโออย่างฉันให้ความสำคัญจริง ๆ”
แตกต่างจากโทคิและเฉวียนจื้อหลาง ลาโอผู้มีร่างกายกำยำดั่งขุนเขา สูงใหญ่แข็งแกร่งผิดมนุษย์มนา ไม่เคยแสดงอารมณ์ส่วนเกินใด ๆ ออกมา
สายตาของเขาเพียงแค่หยุดพักอยู่ที่แขนขวาอันว่างเปล่าของเจียจีราวหนึ่งวินาที ก่อนจะละสายตาออกไป
“ยังไหวไหม?”
เขาเอ่ยถาม
“เข้ามาได้เลย”
เจียจีเข้าใจความหมายของเขาในทันที จึงหยัดกายลุกขึ้นยืนตัวตรงแน่วราวกับหอกเหล็กที่ปักตรึงอยู่บนพื้นดิน ปราศจากความหวาดกลัวใด ๆ