กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 167 แขนขวาของฉันล่ะ?!
เจียจีทรุดตัวคุกเข่าลงใจกลางหลุมยักษ์ที่ดูคล้ายกับปล่องภูเขาไฟ แขนขวาทิ้งตัวลงข้างลำตัวอย่างอ่อนแรง เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบ
ราวกับหุ่นเชิดที่สายป่านขาด ใบหน้านั้นกระแทกลงบนพื้นดินที่ถูกบดขยี้จนแข็งกระด้างจากการต่อสู้ของทั้งสองคนอย่างจัง ความเจ็บปวดแล่นริ้ว
การปะทะเมื่อครู่ได้รีดเค้นเรี่ยวแรงทั้งหมดในร่างกายของเขาไปจนสิ้น ปราณต่อสู้ถูกผลาญจนหมดหลอด
ร่างกายราวกับกล่องที่มีรอยรั่ว ไม่ว่าจะเดินเคล็ดวิชาลมหายใจอย่างไรก็ดูเหมือนจะไม่เป็นผล
ตอนนี้อะดรีนาลีนลดลงแล้ว ทุกสัดส่วนของร่างกายกำลังส่งเสียงร้องประท้วง ยกเว้นแขนขวาที่เขาไม่รู้สึกถึงมันอีกต่อไป