กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 137 ชานะผู้ฆ่าจนตาแดงก่ำ
“แกอย่าเข้ามา—โอ๊ย!?”
เริ่มจากเสียงร้องลั่น ร่างของเจียจีก็แผ่กลิ่นอายปราณต่อสู้ออกมาให้เห็นได้ด้วยตาเปล่า พร้อมกับเสียงคำรามดังกึกก้องราวกับสายฟ้า
แสงสีฟ้าครามโอบล้อมทั่วทั้งร่าง
ทว่าเสียงร้องยังไม่ทันจบ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแหยๆ ด้วยความเขินอาย เมื่อเห็นท้องฟ้าที่กลับมาเป็นเหมือนเดิม เขาก็เพิ่งรู้ตัวว่าวิชา
‘ผนึกสิ้น’ ถูกคลายออกแล้ว
“นี่...มันไม่ถูกสิ ทำไมครั้งนี้ฉันถึงถูกฆ่าตั้งแต่เจอหน้าเลยล่ะ”
ดาบยาวที่แผ่พุ่งเปลวเพลิงร้อนระอุกลับคืนสู่รูปลักษณ์ที่ดูเก่าแก่โบราณ ชานะค่อยๆ เก็บดาบกลับเข้าไปในเสื้อคลุมสมบัติวิเศษที่ลึกจนหยั่งไม่ถึง
พร้อมกับประกายตาที่หดเล็กลง