เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 130 เคียงคู่ฟ้าคราม (หมอก)
เมื่อครู่นี้เพิ่งจะรีดเค้นพลังออกไปจนถึงขีดสุด เลือดที่เดือดพล่านยังไม่ทันได้เย็นลง แม้ว่าจะมีพลังพอที่จะต่อสู้ได้อีก แต่ร่างกายก็เริ่มจะรับไม่ไหวแล้ว
ทั่วทั้งร่างมีความรู้สึกบวมและปวดเมื่อย หากต้องการจะยิงปืนใหญ่แสงแบบเดียวกับเมื่อครู่นี้ออกไปอีกครั้ง เกรงว่าจะต้องเป็นฝ่ายได้รับบาดเจ็บเสียก่อน
ในสายตาของเจียจี สิ่งมีชีวิตร่างยักษ์ที่ใหญ่โตราวกับภาพลวงตานั้นกำลังบิดตัวไปมา ราวกับเทือกเขาที่กำลังคืบคลาน
ตัวเขาเองช่างเล็กจ้อยราวกับฝุ่นผง หากไม่ระวังแม้เพียงนิดเดียวก็จะถูกบดขยี้
และหลังจากที่ถูกคลื่นฝ่ามือแกร่งของเขาทะลวงผ่านไป สิ่งมีชีวิตอันใหญ่โต สัตว์ร้ายอันน่าสะพรึงกลัวตัวนี้ก็เกิดอาการคลุ้มคลั่ง
เสียงแหวกอากาศที่เฉียบขาดและหนาแน่นขับเคลื่อนพลังทำลายล้างที่มากพอจะบดขยี้เมืองและทำลายขุนเขา มันกำลังทรมานผืนดินแห่งนี้