กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 122 ฉันเจียจีคือบุรุษผู้ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง
เท็นโด คิเสะและทาเทซาวะ โชมาต่างก็เดินตามมาด้วยความเป็นห่วงเร็นทาโร่ ทาเทซาวะ โชมาถึงกับใจดีหิ้วฮิรุโกะ คาเงทาเนะที่ขยับตัวไม่ได้ตามมาด้วย
ส่วนตัวเร็นทาโร่เอง ทันทีที่มาถึงที่นี่ เขาก็ถลึงตาใส่เจียจีด้วยความโกรธแค้น ความคับแค้นใจและความสับสนที่ถูกกดทับมาหลายวันได้ระเบิดใส่เจียจีโดยตรง
“ตกลงนายจะพูดอะไร หรือว่าจะไปฆ่าคนอีกแล้วใช่ไหม? ไอ้ปีศาจเอ๊ย!”
“ถึงตาแกมาชี้นิ้วสั่งสอนฉันแล้วเหรอ?”
เจียจีไม่ไว้หน้าเร็นทาโร่เลยแม้แต่น้อย เขาแค่นหัวเราะออกมาตรง ๆ
“เฮ้ ๆ ไม่เอาน่า บางคนกว่าจะมองเห็นหัวใจของตัวเองชัดเจนก็ปาเข้าไปวาระสุดท้ายของชีวิตแล้ว แกคงไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกใช่ไหม?”