กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 528 เนินเขาพิทักษ์บุปผา
“สวรรค์สีครามอันกว้างใหญ่ ไฉนจึงโหดร้ายกับเจียจีนัก...”
ไม่ว่ากระบวนการจะเป็นอย่างไร ระหว่าง [มนุษย์] กับ [เทพสวรรค์] ของโลกใบนี้ จะต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่หน้าประวัติศาสตร์จะมาถึงจุดจบในวันนี้
ท้องฟ้าสีแดงฉานจนแสบตาราวกับภาพม้วนที่ถูกละเลงด้วยเลือด เมฆเพลิงคล้ายดั่งมหาสมุทรสีแดงอันกว้างใหญ่ไพศาล ค่อย ๆ
เคลื่อนเข้าใกล้พื้นดินทีละน้อยในรูปแบบเกลียวทะลวงภายใต้ผืนฟ้าอันจำกัด
บรรยากาศคล้ายกับถูกแช่แข็งกลายเป็นก้อนเหล็กในชั่วพริบตาจนแทบจะหายใจไม่ออก มีเพียงพายุร้อนระอุที่ส่งเสียงกรีดร้องดังก้องกังวาน
น่าเสียดายที่ในโลกอันว่างเปล่าแห่งนี้ นอกจากผู้ชายสี่คนที่เหลืออยู่แล้ว ก็ไม่มีใครสามารถรับฟังเสียงกรีดร้องอันแสนเจ็บปวดเช่นนี้ได้อีก
ภูเขาที่พังทลายจำนวนมากร่วงหล่นลงมาจากที่สูง ตกลงไปในลาวาสีแดงฉานบนพื้นดิน บางส่วนก็กลายเป็นเถ้าถ่านในทันที บางส่วนก็ร่วงลงสู่ทะเลราวกับก้อนหินแตก
ก่อให้เกิดเพียงคลื่นน้ำเล็กน้อย ที่ริมเสาลาวาที่ปะทุขึ้นมา มีสัตว์ประหลาดรูปร่างประหลาดสีขาวจำนวนมากเดินพลุกพล่านไปมา นี่คือภาพทิวทัศน์ที่ราวกับขุมนรก
ทะเลเพลิงบนท้องฟ้ายังไม่จางหายไป ยังคงกลืนกินคำอธิษฐานที่พุ่งตรงสู่สวรรค์เหล่านั้น...