เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 525 โกรธาไร้ขีดจำกัด
ชั่วพริบตาแผ่นดินก็สั่นสะเทือน เสียงกึกก้องของแผ่นดินไหวทำให้สนามรบที่สับสนวุ่นวายและแตกสลายอยู่แล้วยิ่งสั่นคลอนมากขึ้นไปอีก
ท้องฟ้าถูกแผดเผาจนกลายเป็นสีแดงชาด เกิดรอยร้าวขึ้นนับไม่ถ้วน เศษซากเขตแดนร่วงหล่นลงมาจากเบื้องบน แต่กลับมลายหายไปจนสิ้นก่อนจะสัมผัสผืนดิน
ฝุ่นควันค่อย ๆ จางหายไป ร่างสูงใหญ่ที่ราวกับเทพยักษ์ค้ำจุนฟ้าเหล่านั้นแผ่กลิ่นอายที่ครอบงำทุกสิ่ง แม้แต่ [สวรรค์]
ก็ยังต้องหม่นหมองเมื่ออยู่ต่อหน้าพวกเขา
บริสุทธิ์ เปล่งประกาย เจิดจรัส และสะกดสายตา
แรงกดดันอันหนักอึ้งบนร่างกดทับทุกคนราวกับมีตัวตน อากาศคล้ายถูกเติมด้วยตะกั่วจนหนักอึ้งหายใจลำบาก สองเท้าจมลึกติดหนึบอยู่ในดิน
แค่จะขยับก้าวเดียวก็ยากเย็นแสนเข็ญ
ผู้คนที่สีหน้าอิดโรยเงยหน้ามองขึ้นไป ท่ามกลางทัศนียภาพทะเลเพลิงวันสิ้นโลกที่รอบด้านคล้ายจมดิ่งสู่สีแดงชาด
มีเพียงร่างสีทองสี่ร่างที่ยืนหยัดอยู่บนผืนดินซึ่งดูสูงใหญ่ขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด