ตอนที่ 511 ความตกตะลึงของโนกิ โซโนะ

ตอนที่ 511 ความตกตะลึงของโนกิ โซโนะ

“...คิดไม่ถึงเลยว่า ลาโออย่างฉันจะมีน้ำตาให้ไหล...”

ชายร่างสูงใหญ่ที่มีรูปลักษณ์ภายนอกเย็นชาและไร้ความรู้สึก มองดูเด็กสาวตรงหน้าพลางเอ่ยประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงแหบทุ้ม

หางตาเปียกชุ่มไปด้วยหยดน้ำตาที่เย็นเฉียบ

ไม่ได้มีแค่เขา พวกเด็กสาวเองก็หลั่งน้ำตาอย่างเงียบ ๆ ด้วยความเจ็บปวดและโศกเศร้า

ท้องฟ้าสีพลบค่ำ แม้ว่าตอนนี้จะยังเป็นเวลากลางวัน แต่ทั่วทั้งเมืองก็ยังคงถูกย้อมไปด้วยโทนสีที่ชวนให้คิดถึงยามเย็น

ไออุ่นที่หลงเหลือของกลางวันกำลังจะหมดลง ภายใต้แสงตะวันรอน ทั่วทุกพื้นที่ถูกย้อมไปด้วยสีสันแห่งการปิดฉาก

สะพานเซโตะโอฮาชิที่ทอดข้ามทะเลเซโตะไนไค เคยเป็นสัญลักษณ์และความภาคภูมิใจของโลกใบเล็ก ๆ นี้ แต่ตอนนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังของเหล็กเส้น

อาคารที่ถูกทำลายเมื่อหนึ่งปีครึ่งก่อน ตอนนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปใกล้ตามอำเภอใจแล้ว คนธรรมดาไม่กล้ามาเดินเตร็ดเตร่ที่นี่เลย

ไม่เพียงเพราะจะทำให้หวนนึกถึงภัยพิบัติอันเจ็บปวด แต่ยังเป็นเพราะสมาชิก “องค์การอภัยสวรรค์” ที่สวมหน้ากากสีขาวจะคอยขัดขวาง