กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 500 ฉันแข็งแกร่งที่สุด!
“เรื่องนั้นน่ะ... เลิกจ้องฉันตลอดเวลาได้ไหม? ถึงจะดีใจที่เป็นห่วง แต่แบบนี้มันก็แปลก ๆ อยู่นะ...”
ปราชญ์อสูรผู้เลื่องชื่อเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย พร้อมกับเอ่ยด้วยท่าทีบิดไปมาเล็กน้อย
ยาคุโมะ ยูคาริที่ควรจะปรากฏตัวอย่างโดดเด่นในฐานะกำลังเสริมสุดแกร่งของคนอื่น ตอนนี้กลับกำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย
แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเกลียดความวุ่นวายจึงแกล้งป่วยแต่อย่างใด
เปลือกตาของเธอตกต่ำ บรรยากาศรอบตัวอ่อนระทวย ใบหน้าซีดเซียว ร่างกายแผ่ซ่านความรู้สึกอ่อนแอออกมา เส้นผมสีทองนุ่มสลวยที่เคยงดงามก็ดูหม่นหมองลงเล็กน้อย
ในฐานะอสูรผู้ควบคุมเขตแดน โดยเฉพาะช่องว่างมิติที่เป็นความสามารถอันเป็นเอกลักษณ์ของเธอ
ความเข้าใจและการประยุกต์ใช้มิติของเธอนั้นก้าวล้ำลึกถึงขั้นเหนือสามัญ ไปมาไร้ร่องรอยจนไม่มีใครเทียบได้
ต่อให้หายตัวไปสักพักก็คงไม่มีใครสังเกตเห็น ดังนั้นจึงไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเธอจะมานอนเป็นผักอยู่ที่ตำหนักนิรันดร์
พอถามก็บอกว่า “สุขภาพแข็งแรงดี” “ช่วงนี้กำลังปรับตัว” หรือ “มีพลังใจเต็มเปี่ยม” แต่พอเห็นสภาพจริงก็ต้องตกใจ