กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 466 ควบทะยานไปบนวิถีแห่งสายลมตลอดกาล
สังคมแห่งความเหลื่อมล้ำ
สาธารณรัฐเกียวโตเอกราชเป็นสังคมที่มีความเหลื่อมล้ำและแบ่งชนชั้นอย่างชัดเจนเกินไป เข้มงวดเสียยิ่งกว่าโรงเรียนฮอนโนจิเสียอีก
กิองชั้นบนเป็นสวรรค์ของนักท่องเที่ยวและผู้ชนะ แต่ในทางกลับกัน กิองชั้นล่างนั้นเรียกได้ว่าเป็นนรกของผู้ใช้แรงงานอย่างแท้จริง
สภาพภูมิศาสตร์ที่แบ่งชนชั้นเป็นรูปพีระมิดหัวกลับ แผ่ขยายอยู่ใต้ดินของเมืองกิองชั้นบน
ทั้งหมดแบ่งออกเป็นสี่ระดับ: ชั้นบนสุดของชั้นใต้ดินที่หนึ่ง ชั้นกลางตั้งแต่ชั้นสองถึงชั้นเก้า ชั้นล่างตั้งแต่ชั้นสิบเป็นต้นไป
และชั้นล่างสุดที่ถูกทิ้งร้าง
เดิมทีมันถูกสร้างขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปเพื่อสร้างอาคารขนาดใหญ่ที่เกินมาตรฐานการก่อสร้าง
แต่วันนี้ เพื่อรักษากิองที่สวยงามให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยว มันจึงกลายเป็นพื้นที่รวมตัวของคนยากจนและผู้บกพร่องทางสังคม
บนเพดานของแต่ละชั้นมีท้องฟ้าจำลอง ไฟ LED ที่เรียงกันอย่างเป็นระเบียบทำหน้าที่แทนแสงแดด