เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 462 ขอส่งคำอวยพรให้ชุนรื่อผู้แสนดี
ทุกคนในสมัยวัยเด็ก คงเคยมีความฝันแบบนั้นกันใช่ไหมล่ะ?
มีเพียงฉันคนเดียวที่พิเศษ มีเพียงฉันคนเดียวที่สามารถทำเรื่องที่แตกต่างจากคนอื่นได้
ท่ามกลางชีวิตประจำวันที่แสนจะสงบสุขเหมือนอย่างเคย ใคร ๆ ก็คงอยากได้ความตื่นเต้นสักนิดใช่ไหม?
ตัวอย่างเช่น ตอนเดินไปโรงเรียนแล้วบังเอิญชนกับนางเอกที่หัวมุมถนน หรือมีนักเรียนย้ายเข้าที่น่าเหลือเชื่อ หรือจู่ ๆ ก็มีองค์กรแปลกประหลาดโผล่มา
หรือจู่ ๆ ก็ปลุกพลังวิเศษขึ้นมาได้ อย่างน้อยก็ต้องเคยคิดบ้างสักครั้ง ว่าอยากให้เรื่องราวที่เหมือนในมังงะแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเองบ้าง
ก็เหมือนกับเด็ก ๆ ที่มักจะตระหนักรู้ขึ้นมาได้ในบางช่วงเวลาที่แสนจะธรรมดา และผ่านพ้นช่วงเวลาแห่งการปฏิเสธจินตนาการ
“อ้าว ทำไมซานตาคลอสของฉันถึงยังไม่มาอีกล่ะ...? หรือว่ามันเป็นเรื่องหลอกลวง? ไม่นะ!”
ต่อให้เป็นเด็กดีมาหลายวันแล้วก็ตาม แต่ไม่วันใดก็วันหนึ่งก็ต้องพบว่าซานตาคลอสเป็นแค่คำโกหกของผู้ใหญ่
นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เป็นเพียงแค่ความเจ็บปวดจากการเติบโตที่ทุกคนต้องพบเจอเท่านั้นเอง