กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 316 ข้อตกลงรักษาความลับปี 99
“เจียจีพี่ชาย… เจียจีพี่ชาย…”
นานทีปีหนที่เจียจีตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทราอันลึก ท่ามกลางผู้คนที่ห้อมล้อมและเสียงเรียกอันคุ้นเคย
“เจียจีพี่ชาย พี่ตื่นแล้ว!”
เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างดีใจจากเบื้องหน้า เจียจีค่อย ๆ ลืมตา เพ่งมองไปทั้งที่หัวยังมึนงง ในใจอดคิดไม่ได้ว่า
*ทำไมเป็นแบบนี้ ฉันน่าจะเป็นนักเรียนมัธยมปลายชายชาวญี่ปุ่น เรียนโรงเรียนเอกชนบ้านนอก พ่อแม่ทำงานต่างประเทศตลอดปี*
*ตอนเช้ามีน้องสาวมาปลุกถึงข้างเตียง มีเพื่อนสมัยเด็ก มีคุณหนูนักเรียนย้ายเข้า มีสาวใช้ซึนเดเระ...*
“อ้าว ทำไมเป็นเฉวียนจื้อหลางล่ะ!”
ไร้สาวน้อยงดงาม นี่ก็นับเป็นอีกด้านหนึ่งของโลกยุคปลายศตวรรษ