กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 298 ท่านบรรพชน โปรดร่วมเป็นพยาน
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดสุดลูกหูลูกตา เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่ามีเมฆหมอกสีเทาปกคลุมไปทั่วทั้งผืนฟ้า
อย่าว่าแต่แสงดาวเลย แม้แต่ดวงจันทร์ก็ยังมองไม่เห็น
เปรี้ยง!
ท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เดิมทีถูกบดบังด้วยเมฆดำทะมึน กลับสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน สว่างไสวเสียยิ่งกว่าตอนกลางวัน
ราวกับเกลียวคลื่นน้ำหลาก ดั่งหอกแห่งการลงทัณฑ์จากสวรรค์ อสนีบาตนับพันสายกำลังเริงระบำอย่างบ้าคลั่งด้วยความโกรธเกรี้ยว
สายฟ้า พายุ และห่าฝนถาโถมลงมาพร้อม ๆ กัน
ท่ามกลางสภาพอากาศอันเลวร้ายนี้ ใบหน้าของชายชาตรีที่หล่อเหลาแต่แฝงไปด้วยความโศกเศร้า