กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 258 สาวน้อยอสูรวัยสิบเจ็ดชั่วนิรันดร์
หน้าทะเลสงบแห่งจันทรา
“ได้เวลาที่ต้องไปเสียที”
เจียจีที่ยืนอยู่เบื้องหน้ายกแขนขึ้นกอดอก ปล่อยให้มหาอสูรที่ยังคงรั้งอยู่บนนครจันทราได้ทอดมองแผ่นหลังอันกว้างใหญ่ของเขา
ส่วนอสูรชั้นผู้น้อยที่รอดชีวิตมาได้นั้น ถูกจัดการส่งกลับไปยังพื้นโลกผ่านช่องว่างมิติและประตูไปที่ใดก็ได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
สำหรับมหาอสูรเหล่านี้ พวกเธอก็มีเหตุผลของตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องรอให้เขาฟื้นขึ้นมาก่อนถึงจะยอมจากไป
ดังนั้น นอกเหนือจากคาซามิ ยูวกะที่หักกิ่งหยกเผิงไหลกลับไปยังพื้นโลกและจากไปก่อนใครเพื่อน คนอื่น ๆ ก็ยังคงเฝ้ารอเจียจีอยู่
“นครจันทรานี่เทียบไม่ได้กับโลกมนุษย์เลยจริง ๆ”
“ขืนอยู่ต่อมีหวังได้เป็นบ้าแน่ ๆ”
“ให้ตายเถอะ! โคตรจะน่าเบื่อเลย!”