ตอนที่ 232 จงเบ่งบานอย่างสง่างามเถิด ซากุระย้อมหมึก

ตอนที่ 232 จงเบ่งบานอย่างสง่างามเถิด ซากุระย้อมหมึก

โอ้ว สีครามล้วนถูกส่งไปยังดินแดนแสนไกล โอ้ว หวังเพียงซากุระย้อมหมึกได้เบ่งบานตามใจปรารถนา

โลกหล้าเวียนว่ายตายเกิดไม่แปรเปลี่ยนและไม่อาจหวนคืน ราตรีวสันต์หนึ่งคราถูกแต้มสีจาง สูญสลายไปในใจอย่างไร้สุ้มเสียง

อนิจจา!

เสียงสะอื้นที่ไม่มีใครรับรู้ ความทุกข์ระทมที่ไม่ปรารถนาให้ใครล่วงรู้ ซากุระร่วงหล่นวุ่นวาย สายตาไม่อาจสัมผัส แม้ในความฝันก็เช่นกัน

ช่างสง่างามและงดงามยิ่งนัก มวลบุปผาอันดกดื่นนี้ ทั่วหล้าต่างแซ่ซ้องว่างดงามที่สุด ลานตาจนแทบพร่ามัว

ยามเย็นย่ำ ท้องฟ้าถูกย้อมด้วยแสงสายัณห์สีม่วงอ่อน เบื้องหน้าคือเศษซากุระที่หมุนวนร่วงโรย

ฤดูกาลทั้งสี่ราวกับผ่านไปเพียงชั่วพริบตา ข้างขึ้นข้างแรมดั่งวัฏจักรแห่งโชคชะตา

เฝ้ามองการเกิดแก่เจ็บตายอย่างเงียบงัน ณ มุมหนึ่งของโลก เติมเต็มความเป็นนิรันดร์อันเว้าแหว่งท่ามกลางความอ้างว้าง

ดวงจิตวิญญาณของผู้ล่วงลับ ผีสาง ความยึดติด กายวิญญาณ...