กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 48 การที่คุณค่อย ๆ ถอนปลายนิ้วออก นั่นคือสุนทรียศาสตร์
เด็กหนุ่มจากต่างโลกนามว่าเจียจี สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งที่แผ่ออกมาจากตัวของทหารรับจ้างเหล่านี้
ประกอบกับเสียงตะโกนที่วุ่นวาย พุ่งตรงเข้าสู่สมองของเขาอย่างรวดเร็ว
กระตุ้นระบบประสาทของเขา และปลุกให้ร่างกายนี้ตื่นตัวขึ้น
ทหารรับจ้างที่เตรียมพร้อมรบและเตรียมตัวโจมตีมาตั้งแต่แรก ในวินาทีแรกที่เริ่มบุกจู่โจม
พวกมันก็พบว่าเป้าหมายได้หายตัวไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว
“อ๊ากฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”
นิ้วชี้ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ทะลวงทำลายตัวดาบที่แข็งแกร่งจนแหลกละเอียด พุ่งตรงเข้าแทงทะลุลำคอของผู้บุกรุก
ก่อนจะดึงออกอย่างรวดเร็วพร้อมกับคราบเลือดบาง ๆ แล้วหันไปหาเป้าหมายต่อไปในทันที
“อาต้า!”