กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 37 ช่วยเหลือพลทหารอาคาเมะ
“พวกคุณน่าจะคิดกันดีแล้วสินะ?”
เจียจีนั่งกางแขนกางขาอย่างสง่าผ่าเผยและทรงพลังอยู่ต่อหน้านักฆ่าของออร์เบลก์ สายตาจริงจังดั่งผู้สัมภาษณ์งานกวาดมองไปที่ละคน ๆ
พรืด
ไม่รู้ว่าใครหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ อย่างสุดจะกลั้น
“หืม?”
สายตาเฉียบคมดุจเหยี่ยวกวาดจับรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของใครบางคนได้อย่างแม่นยำ เจียจีก้าวพรวดเดียวไปข้างหน้า
ใช้มือใหญ่หิ้วคอเสื้อเชลซีที่เก็บซ่อนสีหน้าได้ไม่ค่อยเนียนเท่าไรนักขึ้นมา
“เป็นเธอเองใช่ไหม!”
เขายังไม่ทันถามจบ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากข้างกาย