เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 23 ไม่รู้หรือว่าเจียจีมีกี่ตา?
ภายใต้แสงแดดแผดเผายามเที่ยงวัน แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านวงเมฆสีขาวบางเบา ทะลุผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ลงมากระทบพื้นดินจนเกิดเป็นเงาแสงสะท้อน
แม้ถนนบนภูเขาจะขรุขระ แต่หลังจากเดินไปได้ไม่นาน ขั้นบันไดที่เป็นระเบียบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา
สุดปลายขั้นบันไดคือเสาโทริอิที่ทอดยาวไปสู่ศาลเจ้าหุบเขาจิ้งจอกสามตน
“หากใช้คำพูดของพวกคุณ ฉันก็คงถือว่าเป็นผู้มีพลังวิญญาณสินะ”
สมการหนึ่งก่อตัวขึ้นในหัวของเจียจีอย่างรวดเร็ว
หมัดมังกรเป็นพระ ฉันเป็นศิษย์ของหมัดมังกร ดังนั้นฉันก็เป็นพระเช่นกัน
ปัดเศษอีกสักหน่อย ปราณต่อสู้ก็มีค่าใกล้เคียงกับพลังวิญญาณ
ดูเหมือนจะชัดเจนแล้ว ในโลกแห่งภูตผีที่มีแต่องค์ประกอบชวนสยองขวัญแต่ไร้ซึ่งองค์ประกอบเหนือธรรมชาติ ฉันก็คือพระผู้มีพลังวิญญาณแห่งญี่ปุ่นที่แท้ทรู!
นอกจากจะไม่ได้โกนหัวแล้ว เจียจีก็แทบไม่มีอะไรต่างจากพระญี่ปุ่นในความหมายทั่วไปเลย