กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 21 ยอดเยี่ยมไปเลย นี่คือหมัดเทพเป่ยโต่ว พวกเรามีทางรอดแล้ว!
ในฐานะผู้มาเยือนจากต่างโลก เจียจีไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นผู้มองเห็น แต่ก็ไม่อาจพูดได้ว่าเขามองไม่เห็นโดยสิ้นเชิง
เพราะสิ่งที่เขาใช้มองเห็นนั้นไม่ใช่ดวงตาของตัวเอง หรือจะพูดให้ถูกคือไม่ได้ใช้แค่ดวงตาของตัวเอง
ยังมี ‘ความรู้สึก’
เขาสัมผัสได้ว่าในสถานที่ซึ่งมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า มีบางสิ่งที่ไร้รูปร่างและไร้สสารตัวตนดำรงอยู่ ราวกับอยู่ตรงรอยต่อระหว่างอีกโลกหนึ่งกับโลกนี้
มันแผ่ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลออกมา และนี่คือเหตุผลที่เขาสามารถใช้สัญชาตญาณคว้าตัวผีน้อยสองตนที่คิดจะทำร้ายมิโกะได้
หากพึ่งพาเพียงร่างกายเนื้อย่อมไม่มีทางสัมผัสโดนอีกฝ่ายได้ ที่เขาทำเช่นนี้ได้เป็นเพราะปราณชีวิต